De grote dag en een week later!

Hoi iedereen,

Allereerst sorry dat ik 2dagen te laat ben maar dit alles heeft te maken met dat ik zo druk ben met eten en drinken, dat ik te kort tijd had om een blog te schrijven maar vanaf vandaag wordt alles weer wat makkelijker.

We beginnen bij het begin en dat was de grote dag: 21 april 2017.

Mijn wekker ging om 6 uur. De zenuwen werden erger en erger. Ik was doodziek geweest die nacht van alle nervositeit. De laatste spullen deed ik in mijn tas en ik nam nog het laatste toegestane slokje water en om kwart over 7 gingen we de auto in richting het Rode Kruis Ziekenhuis. Eenmaal aangekomen grapte ik nog dat het voelde alsof ik als een varken naar de slachtbank werd gebracht. Dat was natuurlijk ook de angst die toch wel een beetje naar boven kwam. Ik moest bloedprikken voordat ik werd opgenomen. Op de 5e verdieping werd ik opgenomen. Ik werd alsmaar nerveuzer en nerveuzer. Ik moest m'n operatieschort aandoen en een charmante doorkijkende onderbroek haha. Ik moest nog even een vragenlijst invullen en mijn bloedsuikerspiegel laten meten en nuchter was dat 6.2. Om 10 voor 11 werd ik opgeroepen, dus ik stap in m'n bed en de verpleegster en mijn moeder brachten me naar de kamer waar ze je voorbereiden op de operatie. Daar was ik zo nerveus dat ik alsmaar bleef huilen. Ik vond het super spannend en het was ook nog eens mijn eerste operatie. Het infuus werd erin gezet en ik kreeg een haarnetje op en werd als 2e meegenomen naar de operatie kamer door de anesthesiste en haar assistent. Ik vond het doodeng om daar op die tafel te liggen. Mijn armen werden vastgebonden en ik werd aan de monitoren gelegd. Ik weet nog dat ik een schok kreeg omdat er een draadje tegen een plakkertje aankwam maar dat werd gelukkig meteen geregeld. Ik zag de chirurg nog even en er werd een checklist doorgenomen en toen begon de anesthesist een rustgevend middel te spuiten en kreeg ik een kapje op. Er werd gezegd dat we waren begonnen en dat ik me een beetje duizelig zou voelen. Ik knikte ja en toen was ik vertrokken.

Eenmaal op de verkoeverkamer werd ik weer rustig wakker. Ik weet dat ik onwijze dorst had omdat ik geïntubeerd was geweest. Blijkbaar vond een verpleegster dat ik onrustig was dus vroeg ze of mijn moeder moest komen. Dat laat ik me geen 2e keer zeggen en zei ja. Mijn moeder zat een half uur naast me en af en toe viel ik weer even weg maar ik bleef naar haar arm grijpen om te voelen of ze er nog was. Na een half uur mocht ik weer naar beneden naar de kamer. Ik mocht helaas maar even mijn ouders en zusje zien. Kort daarop viel ik weer in slaap en werd om kwart over 3 wakker voor bezoekuur. Mijn opa en oma kwamen een uurtje langs wat wel even gezellig was. Na een uur moest al het bezoek weer weg en ging ik weer slapen. Tot het volgende bezoekuur heb ik geslapen of even een paar mensen geappt. Het volgende bezoekuur kwamen m'n zusje, vader en zijn partner op bezoek. Ik kreeg een hele leuke ballon die ik op mijn kastje kon houden. Het was ook wel weer kort voor een uurtje. Na het bezoekuur keek ik wat tv tot om 10 uur de paniek toesloeg. Mijn hartslag werd gemeten en kwam uit op 112 slagen. Dit was best hoog en de verpleger moest de arts bellen volgens protocol. Nou fijn ik in paniek want het kon duiden op een bloeding. Nog geen 10 minuten later stond er een vrouw aan mijn bed om bloed af te nemen. Dit zou onderzocht worden en dan zou de arts komen met de uitslag. Toen de arts binnen kwam vroeg hij hoe ik me voelde en ik zei dat ik me kip lekker voelde. Ik vroeg of het erg was en hij zei dat alle uitslagen goed waren en voelde nog even aan mijn buik. Ik was weer opgelucht want het bleek dat ik al werd opgenomen met een hartslag van 110. (wat stress en angst wel niet met een mens kan doen) Daarna alleen nog een trombose prik en toen slapen.

Wat een rot nacht. Dan piepte dat infuus weer en toen werd er iemand niet lekker en daarna lag ik weer niet lekker in bed.. Nou fijn we werden wakker gemaakt en opnieuw bloeddruk en hartslag gemeten en dit keer was het wel goed. Kort daarop werden er medicijnen toegediend en moesten wij er zelf ervoor zorgen dat we 500 ml dronken want dan mocht het infuus eruit. Nou om 11 uur stipt mocht bij mij het infuus eruit. Ik heb nog even gevraagd of de verpleegster mijn bloedsuikerspiegel wilde meten. Ik kwam er wel achter dat ik het op 21 april nuchter heb laten doen en nu had ik al gedronken enzo. Goed nieuws er kwam 5.1 uit. Dit zou kunnen betekenen dat ik van mijn Diabetes type 2 af ben. Om ongeveer half 2 werden we ontslagen en ik was om half 3 weer lekker thuis. Eenmaal thuis kwam m'n vader met z'n partner op bezoek maar een uur later lag ik alweer in bed omdat ik zo moe was. Ik mocht toch geen avondeten omdat ik een week aan vloeibaar moest.

's Nachts ging het fout. Ik werd niet lekker en was onwijs misselijk. Ik mijn zusje roepen maar ze werd niet wakker. Nog een keer proberen alleen dan haar arm erbij aantikken. Ja ze werd wakker en sprong meteen overeind omdat ze ook niet wist wat verstandig was. Heeft ze ons moeder wakker gemaakt en ook zij sprong meteen overeind. We gingen maar een kopje thee drinken en ik ging even op het balkon de frisse lucht in. Ik dacht dat het hielp en ging naar binnen voor mijn thee tot dat ik moest koren (braakneiging). Snel naar het toilet maar er kwam niks want ik had niks in me. Ik was wel bang dat het pijn zou doen want ik mag geen kracht zetten op mijn buik. Na 4 keer koren voelde ik me ineens weer helemaal goed. Voorzichtig heb ik mijn thee opgedronken en hebben we onze slaap voortgezet.

De dagen daarna was ik alleen maar moe, ik had het koud en was futloos. Het voelde als een straf dat ik 5 dagen lang hoofdpijn had. Ook ging ik ineens weer menstrueren. Dit zou betekenen dat het ook goed gaat met mijn PCOS en vruchtbaarheid. Alles klopte wel want ik kreeg ineens geen suiker binnen, ik begon te menstrueren en ik was moe van narcose. Ik dacht heel even van: ''Heb ik het hier nou voor gedaan, het voelt als een straf die hoofdpijnen, terwijl ik alleen maar mezelf beter wil maken." Toch weet ik nog steeds waar ik het WEL voor doe.

Ik had een eet/drink schema waaraan ik mij moest houden. Ik stond dus netjes om 08.00 op en ging om 22.15 weer naar bed. Om 8 uur at ik een kommetje yoghurt of kwark, om 10 uur een beker melkproduct, om 12 uur een gladde soep, om 14 uur een kommetje yoghurt of kwark, om 16 uur een beker melkproduct, om 18 uur een gladde soep, om 20 uur een beker melkproduct en om 22 uur een beker melkproduct. Ik was dus alleen maar bezig met eten en drinken en had tussen die tijden door nog anderhalf uur om even te slapen. Ook moest ik tussen die tijden door nog meer vocht erbij drinken om tot 1.5 L tot 2 L te komen.

Woensdag kwam alles mijn neus wel uit. Ik wilde kauwen. We besloten op donderdag avond om een soep te vervangen door een gepureerde aardappel met wat kerrie poeder. Dit was ook glad en dik vloeibaar dus waarom ook niet. Ik dacht er alleen niet bij na dat het glas melkproduct om 20 uur zo zwaar bij de aardappelen zou vallen. Mijn god ik zat echt even overvol. Ik heb maar even een paar keer heen en weer gestiefeld door onze gang. Pas om 22 uur hoorde je mijn maag ''doorspoelen'' en wat was dat een lekker gevoel zeg. Elke dag om 22 uur moest ik ook spuiten tegen trombose dus dat deden we die dag ook en daarna nam ik nog even een slokje water en ging naar bed. Ik kan namelijk niet meer opblijven tot 2 uur 's nachts. Mijn ogen vallen om half 10 al dicht hahaha. Het vergt veel energie maar dan heb je ook wat.

Om te voorkomen dat ik trombose krijg wordt er verwacht dat ik ook even rond loop. Dit heeft er ook mee te maken dat je dan je beweging krijgt omdat je 3 tot 6 weken niet meer dan 2 kilo mag duwen, trekken en tillen. Dus Simone ging even een rondje naar de Vomar. Ik moest toch wat nieuwe yoghurt hebben. Ik merkte dat dit nog even te ver was. Dus de volgende dag deden we een rondje om de flat en de dag daarop een rondje om 2 flats. Gisteren heb ik een rondje winkelcentrum gedaan. We gingen dan wel alleen naar de Albert Heijn en naar de vis en kaasboer maar toch merk je dat je helemaal gesloopt bent als je weer thuis komt. Het was wel lekker om er even uit te zijn maar ik wilde wel ontzettend graag even een uurtje slapen en heb dit ook gedaan. Ook merk je dat je voorzichtig moet eten in een winkelcentrum. Sinds gisteren mag ik weer vast voedsel eten en oh oh oh wat was dat lekker zeg. Alles netjes volkoren of rogge en dan een beleg soort waar veel eiwitten inzitten want die heb ik in grote hoeveelheden nodig. Alles ging goed, het kauwen en het slikken en mijn eten viel ook goed in mijn maag. Bij de kaasboer mocht ik een plakje. Gedachteloos prop ik dat hele plakje in m'n mond waar ik zelf verschrikt van op keek. Ik dacht bij mezelf: "Sukkel, je moet goed kauwen en kleine hapjes nemen.'' Het is dus allemaal even wennen en opletten. Gelukkig heeft het plakje goed zijn bestemming bereikt hahaha.

Naast dat al mijn pleisters en hechtpleisters eraf zijn, komt hier het grote moment waar ik iedereen voor in spanning heb gehouden.......... IK BEN IN 8 DAGEN TIJD....... 6.2 KILO AFGEVALLEN. Hoera, Hoera, Hoera. Hier doe ik het voor!!!!

Dit was het weer voor vandaag. Volgende week donderdag ben ik er gewoon weer omdat ik nu andere tijden qua eten heb, omdat ik weer vast voedsel mag. Bedankt voor het lezen en laat een leuke reactie achter op mijn Facebook of hier! Xxx