Shout out to the old me❤️ allerlaatste blog.

Lieve familie, vrienden, kennissen en de 1500 lezers van mijn blog. Het moment is aangebroken, ik ga stoppen met mijn blog. In februari 2017 begon ik deze blog om familie en vrienden op de hoogte te houden over hoe ik de strijd aanging tegen obesitas doormiddel van een maagverkleining. Ik wist toen nog niet dat deze blog een begrip ging worden en zo'n toestroming van mensen zou hebben. Normaal gesproken weet ik altijd heel goed wat ik wil schrijven in m'n blog maar nu vind ik dit toch wel lastig dus begin ik maar zoals ik dat normaal gedaan heb, met een update. Inmiddels is het 100 dagen geleden dat ik m'n buikwandcorrectie heb gehad. In de tussentijd heb ik 3x een controle gehad. De 1e controle was goed. De arts heeft gekeken en gevoeld. Het viel op dat de rechterkant van m'n buik toch nog wel flink gezwollen bleef. M'n vermoeden was vocht van de operatie en die vermoeden werd bevestigd door de arts. Het was vocht en oud bloed wat zich opgehoopt had. Om mijn pijn een beetje te verlichten stak de arts een naald in m'n buik om het vocht te draineren. Niet normaal wat voelde dat goed. Helaas was dit ook maar een beetje van korte duur want na een dag voelde ik het vocht terug ophopen maar gelukkig had m'n arts een afspraak gemaakt bij de radioloog want zij konden even beter zien met een echo waar het vocht in m'n buik zat. Een week later ging ik naar de afspraak met de radioloog. Super aardige man en een super aardige verpleegkundige. Samen stonden ze lekker te harken aan m'n buik. De radioloog maakte grapjes en zodoende had ik niet eens door dat er een flinke naald 2x door m'n buik heenging. Tja er werd toch flink wat vocht uitgehaald en 't was eigenlijk best bizar om dat te zien via de echo, want ik kon natuurlijk meekijken. Daarachter had ik meteen terug controle bij de chirurg. Hij vroeg hoe het was gegaan en keek daarnaast nog even naar m'n buik hoe de revalidatie verliep. Alles zag er gelukkig goed uit, ik kreeg groen licht voor tillen tot 10 kilo, buikspier oefeningen en ik mocht gaan smeren met litteken crème. Ergens in mei wilde hij me pas weer terug zien. 22 maart ging ik weer volledig 36 uur aan het werk zonder op te bouwen. Volledig rayon draaien met zware karren trekken en duwen, zwaar tillen en ook gewoon kassa draaien. Alles ging goed maar 't was zeker zwaar en toch was er wel wat angst bij mij vanwege m'n buikspieren. Helaas liep ik af en toe een open wondje op maar gelukkig duurde dat niet lang voor 't weer dicht was. Zodoende pakte ik volledig terug m'n leven op, m'n nieuwe leven, slank, gelukkig en gezond. Toen kwam corona ineens om de bocht maar toch mocht ik blijven werken want ja ik werk in een supermarkt. Spannend werd het wel want m'n controle bij de arts was op 4 mei.... Ging dat wel door, we wachten af.... Toen was het 4 mei, ik had eerder al gebeld of m'n afspraak doorging en ja pfieuw het ging door. Natuurlijk met maatregelen. Bizar eigenlijk. M'n zusje moest buiten het ziekenhuis blijven en ik moest alleen naar binnen, handen ontsmetten en een mondkapje op. Gelukkig was het een relatief korte afspraak. Geen hand geven maar gewoon even zwaaien, er zijn foto's gemaakt van m'n buik van 't resultaat en verder wat vragen gesteld over hoe het ging. De arts zei: "blijf in goede gezondheid, ga zo door en hou je goed, als er iets is ben je altijd welkom maar voor nu zeg ik je gedag." met andere woorden, dit was de laatste controle😁. Het is gedaan, alles is achter de rug. Terug kijkend op de afgelopen 3 jaar met ups en downs. Het was zwaar, de tranen, de dumpings, de rottige reacties wat ik kreeg, maar dat werd ook beloond met de kilo's die eraf gingen, de centimeters omvang ook, de nieuwe kleding wat ik kon kopen, de complimenten waar ik soms nog niet mee kan omgaan maar vooral de steun dat ik van alles en iedereen heb gehad! Papa, Mama en Nikki ik wil jullie het allermeest bedanken voor de steun, jullie stonden achter me dat ik de beslissing had genomen om voor een maagverkleining te gaan. Jullie gingen overal mee naartoe om informatie in te zamelen om vervolgens nog met zekerheid aan mij te vragen of ik dit nog steeds wilde doen. Jullie stonden naast me tijdens de sessies, de operatie en dat ik de duivel was in de strijd! Want ja ik ben ook een duivel geweest als het zwaar was. Jullie stonden opnieuw naast me in de beslissing voor een buikwandcorrectie. Jullie hebben me geholpen met het geld bij elkaar te krijgen voor de operatie en opnieuw mama stond jij tegenover de duivel na m'n operatie terwijl jij ook zware momenten beleefde. Mn familie wil ik ook bedanken voor de complimenten en steun tijdens beide operaties. Lisa L, jou wil ik bedanken voor de complimenten, de bemoedigende woorden en je gulle hulp voor m'n buikwandcorrectie. Daar blijf ik je echt super dankbaar voor! Carolien en Roos van RTVNH ik wil jullie ontzettend dankbaar voor het in beeld brengen van mijn strijd, obesitas en als laatste nood een maagverkleining. Jullie hebben kunnen tonen dat een maagverkleining niet zo makkelijk is als mensen juist denken. Jullie hebben van begin tot eind mij gevolgd en geholpen om m'n blog op de kaart te zetten,om mensen een duwtje in de rug te geven die nog aan het twijfelen waren en om te laten zien dat obesitas ook aan andere dingen ligt dan alleen maar eten. Dank jullie wel dat jullie mij de kans gaven om mijn verhaal te mogen vertellen op camera en op jullie site! Dan wil ik ook nog m'n NOK groepje bedanken, de bende van ellende🤪 lieve luitjes, ongelooflijk bedankt dat we samen de strijd zijn aangegaan. Ik had me geen ander groepje kunnen wensen dan jullie! Samen gelachen, samen gehuild. We hebben ontzettend veel aan elkaar gehad. Ik was dan wel de jongste maar ik heb enorm veel van jullie geleerd. Jullie waren en zijn mijn steun geweest in en buiten de kliniek! Jullie zijn stuk voor stuk toppertjes, bedankt voor alles en ik mis jullie ontzettend! NOK Beverwijk en RKZ Beverwijk wil ik ook onwijs bedanken dat ze mij hebben toegelaten en het team dat mij begeleidt heeft tijdens deze strijd. Ik heb veel van jullie geleerd en ik ben anders tegen dingen in het leven aan gaan kijken. Jullie zijn een belangrijk team in de strijd tegen obesitas! Stichting overgewicht Nederland en met name Inez, dank u wel dat u contact met mij zocht via hier, dank u wel dat u mij betrok in een aantal zaken voor mensen met overgewicht. Ik ben u dankbaar dat u mij in contact bracht met een aantal mensen zoals Lauren waaraan ik mijn verhaal mocht vertellen in verband met een studie bijvoorbeeld. Onwijs leuk vond ik dat om mensen te kunnen helpen. AZ Sint-Jan Brugge en dokter de Frene ook erg bedankt voor het luisteren naar m'n wensen, het uitvoeren van de buikwandcorrectie en de begeleiding dat ik voorafgaand van de operatie maar ook erna gekregen heb. Ik heb mede dankzij u het lichaam gekregen waar ik vroeger alleen maar van kon dromen maar nu werkelijk is geworden. Eindelijk slank en kan ik deze zomer als ik chance heb toch nog in bikini over het strand paraderen! Heb ik nu iedereen bedankt? Neem me niet kwalijk als ik je vergeten ben🙈 ik ben iedereen dankbaar die achter of naast mij stond de afgelopen 3 jaar. Als hobby ben ik deze blog begonnen maar met plezier heb ik deze blog bijgehouden en met hulp uitgebreid tot een informatieve blog wat bekend ik geraakt in Nederland doormiddel van nieuwsitems, interviews en shares! Ongelooflijk tof dat ik een rol mocht spelen in het bestrijden van obesitas en dat ik mensen kon helpen door mijn eigen verhaal te delen! Met alle liefde heb ik dit gedaan maar er komt nu een einde aan. Ik begon met een gewicht van 132.6 kilo en eindig met een gewicht tussen de 75 en 76 kilo! 3 jaar lang heb ik jullie een inkijk in m'n leven gegeven, alles blootgelegd van mn gewicht, ziektes, uitslagen van ziekenhuizen, onzekerheden waarmee ik aan 't dealen was, persoonlijke foto's heb laten zien wat m'n eigen omgeving zelfs nog nooit gezien had en natuurlijk de operaties van m'n leven gedeeld. Mijn leven heeft een positieve wending gekregen, slank, gezond en gelukkig. Mijn strijd is gestreden en ik heb volledig gewonnen!! Ik sta in m'n toekomst en ga keihard door💪🏻. Op naar m'n carrière uitbouwen, met de toekomstige liefde van m'n leven de toekomst uitbouwen en voornamelijk gezond en gelukkig door te gaan waarvoor er gevochten is❤️❤️ Lieve mensen allemaal bedankt voor het volgen, het lezen en de complimentjes dat ik kreeg! Dit boek is afgesloten maar m'n volgende hoofdstuk staat alweer klaar maar dan achter gesloten deuren😜 Blijf gezond, help elkaar, laat elkaar in hun waarde en oordeel niet want je weet niet wat er privé speelt dan mensen in het openbaar laten zien!! Met heel veel liefde geschreven m'n laatste blog, dikke kus! Xxx Simone

Mission accomplished!

Lieve allemaal, Inmiddels bijna een week geleden dat ik geopereerd ben aan m'n buikwandcorrectie. Mijn god wat een week! Ik wist dat het een zware operatie zou worden maar dit had ik toch iet wat onderschat. Ik loop de week met jullie door. Vrijdag 31 januari was het zover. Om 9u werd ik opgenomen in het ziekenhuis van Brugge. Ik lag met 1 ander persoon op de kamer en zou rond 12u30 onder het mes gaan. Het was wachten maar nog voor de klok 11u30 sloeg werd ik al opgeroepen om me om te kleden en mee te gaan met transport naar de operatie kamer. Vraag me niet hoe maar ik ben heel rustig gebleven ondanks ik natuurlijk ook gewoon weer nerveus was. Eenmaal wachtend tot ik zou worden voorbereid kwam de vrouwelijke anesthesioloog mij ophalen met de operatie tafel en daar moest ik op gaan liggen en werd doorgereden naar de voorbereiding kamer. Ik werd lekker aan de praat gehouden en het infuus werd in m'n hand gestoken. De schuifdeur naar de OK stond open en ik zag in weerspiegeling de chirurg die nog bezig was met de laatste patiënt. Er stond ook muziek op in de OK, daar zette ik m'n focus op om rustig te blijven. Inmiddels kwam ook de mannelijke anesthesioloog. Toffe mensen waren dat! Er werden wat vragen gesteld en de chirurg kwam mij aftekenen. Tja noem het schilder op nummer voor gevorderden 😂 zo voelde ik me. De chirurg riep nog even hardop wat er op m'n arm tatoeage stond en zei we gaan er iets moois van maken. De anesthesiologen spoten mij plat en zeiden slaapwel en tot sebiet. Mijn laatste woorden waren ook, tot sebiet! Eenmaal wakker had ik het koud en zag dat de klok op 16u stond. Ik lag op de verkoever. Ik kreeg een verwarming onder m'n deken, hoe zalig was dat. Om 17u werd ik door 2 verpleegkundigen terug gereden naar m'n kamer. Kort heb ik daar m'n moeder, zusje en stiefvader gezien. En vanaf daar begon m'n revalidatie. De zelfde avond kwam de arts een controle doen. De buikband ging af en ik zag m'n nieuwe buik! 4 kilo is een heel groot kind zei de chirurg, bizar... 4 kilo dat had ik niet verwacht! De volgende ochtend tja geen pijn, Meer ongemakkelijk gevoel en trekkende wonden en brandende irritatie. M'n lichaam heeft wat te verduren gehad. Liposuctie op 8 plaatsen, een navel dat nieuw gemaakt was, een grote snede van heup tot heup en ook m'n buikspieren aan elkaar gezet. De narcose zat nog diep in m'n lichaam. Het enige wat ik kon was huilen, huilen en nog eens huilen. Alle ellende van 't verleden, de operaties, de ongemakkelijke pijn en de hormonen, alles kwam er in 1x uit. Dit heeft tot de dag van m'n ontslag geduurd. Ik kon alleen maar roepen dat ik spijt had (heb ik niet) maar op dat moment vraag je jezelf echt af van waarom heb ik dit gedaan.. Op maandag werd ik ontslagen uit het ziekenhuis. De terugrit naar huis ging goed maar was lastig. Ik had een kussen tussen m'n gordel en buik. Eenmaal thuis alleen maar rusten op de bank of in een stoel. Alles was chaotisch, in m'n hoofd, thuis. Het was gekkenwerk. Waar was ik in godsnaam aan begonnen, had ik mezelf niet kunnen accepteren met 4 kilo huid meer? Had de maatschappij z'n waffel niet kunnen houden met hun vooroordelen hoe een persoon eruit moet zien? Oké goed weetje dat ging allemaal door mijn hoofd, zo ellendig voelde ik me. Al die ellende voelde ik tot gisteren, woensdag 5 februari. Door de narcose liggen je darmen plat... Ook dat nog. Ik heb vochtophoping van jewelste in m'n buik dus ik lijk wel zwanger 😂 en ik loop als een oud wijf met een bochel. Ohja en niet te vergeten kwam ook de maandstonden even vertellen dat ik zwanger lijk maar niet ben hahaha Maar, alle ellende terzijde... Vandaag 6 februari voel ik me goed. Ik heb goed geslapen. Ik kan een heel klein beetje op m'n zij slapen, wat nog pijn doet. Ik kon iets rechterop lopen maar door de vocht nu toch weer wat krommer. De thuisverpleging is geweest en alles ziet er keurig rustig uit. De pijn wordt minder alleen het branderige van de vocht blijf ik voelen bij het opstaan. Nu verder blijf ik het rustig aan doen. Herstellen is 't belangrijkste en vanuit daar zien we wel weer verder. Ik heb gevochten en gestreden en ik steek naar iedereen die dacht dat ik het niet kon, m'n middelvinger op want ik lach het laatst en hard ook (nu alleen niet vanwege m'n pijnlijke buikspieren) hahahaha Dit was het voor nu, ik wacht voorlopig even met een nieuwe blog tot het resultaat er echt goed zichtbaar is. Hooguit een kleine update 10 februari omdat ik dan een controle heb. Xx Simone

Vooropname achter de rug😁

Hoi allemaal, Allereerst de beste wensen voor 2020 met veel liefde en geluk❤️ Vandaag ben ik terug naar het ziekenhuis in Brugge geweest. Dit zou de dag zijn dat ik geopereerd zou worden aan een buikwandcorrectie maar helaas had ik het geld nog niet bij elkaar dus is het verschoven en vond vandaag de vooropname plaats. Om 14u30 moest ik mij aanmelden bij de balie met ingevulde vragenlijsten voor de anesthesioloog. Ook hier werkt het allemaal net even anders. Ik had verwacht dat ik de anesthesioloog te spreken zou krijgen zoals dat ook in Nederland gebeurd maar dat was niet zo. Ik werd opgehaald door een vrouwelijke arts van de vooropname. Zij liep samen met mij de vragenlijst door waaronder: gewicht en lengte, of ik al eerdere operaties heb gehad, of ik een bepaalde allergie heb en zo doende. Ook werd mijn bloeddruk opgemeten en dat was netjes, ik heb nooit een hoge bloeddruk gehad dus daar maakte ik me zeker geen zorgen over😜 Ook moest ik getest worden of ik het MRSA virus zou hebben dus moest ik met een wattenstaafje m'n mond door, m'n neus door (JEUK😂) en een wattenstaafje langs m'n lies halen. Oké nog nooit heb ik dit moeten doen in Nederland haha daar vragen ze gewoon of je dat virus hebt, opzich een goede preventie zoals ze dat hier doen😉. Daarachter werd m'n enkel opgemeten omdat ik, oh mijn god, geloof me, de meest sexy kousen aangemeten krijg😂 die sexy kousen zullen tot aan m'n lies opgetrokken worden om ervoor te zorgen dat er minder kans is op trombose😌. Helemaal op het einde moest ik nog 3 buisjes bloed afgeven en dat was het alweer. Goedgekeurd voor de operatie😉 Ik moet op 24 januari even stoppen met m'n vitamine supplementen in verband met de operatie en op 30 januari zal ik gebeld worden met het tijdstip dat ik opgenomen wordt op 31 januari😁 voor de zekerheid is m'n opname 3 tot 4 dagen gepland maar als 't goed gaat mag ik natuurlijk eerder naar huis en ik moet op de dag van de opname een voorschot doen op de hospitalisatie van 150 euro maar dat kan ik weer declareren bij de Bond Moyson! Dus de 1 na laatste stap is genomen en de laatste stap voor de operatie is de 3500 euro ophoesten en dan ga ik eindelijk onder het mes🤯 bijna bijna bijna, nog 28 dagen tegaan💪🏻 Mijn volgende blog had ik beloofd op 31 januari maar de vraag is natuurlijk hoe ik uit de narcose kom want anders probeer ik op 1 februari de hele operatie door te nemen met jullie😁 Dit was het weer en tot dan! Xx Simone

Eindejaarsblog: Terugblik op de afgelopen 3 jaar

hallo iedereen, Het is weer zover, de laatste dag van het jaar 2019 en er is ook alweer een decennium voorbij. Wat gaat de tijd snel he! In 2017 begon ik met een eindejaarsblog, hierin stond een filmpje van hoe mijn jaar toen verlopen was omdat ik in dat jaar mijn maagverkleining heb gekregen. In 2018 ben ik totaal vergeten een eindejaarsblog te maken dus ik vond het weer eens tijd voor een eindejaarsblog. Ik ben deze blog al even aan het voorbereiden geweest door op klad wat belangrijke punten op te schrijven. Niet zomaar belangrijke punten maar belangrijke punten uit mijn afgelopen 3 jaar. Ik doe dus een kleine throwback naar de afgelopen 3 jaar :P Weten jullie het nog? in Januari 2017 had ik mijn 1e interview met RTVNH. Ik reageerde op een poll over kinderen en een maagbandje en ineens werd ik door hun gecontacteerd voor een telefonisch interview wat diezelfde dag nog op hun site zou verschijnen. Terwijl het telefonische interview verscheen als tekst op hun site, zat ik met mijn gezicht recht in de lens van een camera te kijken want ze wilde er ook nog een filmpje bij. Zo is het balletje gaan rollen en ik wist niet dat ik uiteindelijk een eigen mini documentaire zou krijgen. op 23 februari 2017 maakte ik deze blog aan. Dit was puur voor familie en vrienden zodat ik hen in 1x kon bereiken over hoe mijn gevecht naar een nieuwe toekomst zou vergaan. Uiteindelijk is deze blog uitgegroeid tot een begrip in Nederland en wordt mijn blog zelfs als informatief gezien voor mensen die in het zelfde schuitje zitten als ik of mensen die er zelf over aan het denken waren een maagverkleining te ondergaan. In de tussentijd had ik groepssessies maar op 21 april 2017 was het dan zover. Mijn grote dag van de operatie. Dood nerveus was ik en oh oh oh wat had ik de eerste paar dagen spijt van mijn keuze vanwege de aanhoudende hoofdpijnen dat ik had. Ik heb nooit durven dromen dat ik diezelfde week al zo'n 6 kilo kwijt was. Op 22 mei 2017 kwam mijn nieuwe interview met RTVNH uit. Deze was nog voor mijn operatie opgenomen in volle glorie van 132.6 kilo dat ik toen nog woog. Wat zag ik eruit. In de spiegel had ik nooit door dat het er zo erg uit zag. Nu zag ik pas op tv met eigen ogen, hoe andere mensen mij dagelijks zagen. Dit neemt natuurlijk niet weg dat dit een reden was voor mensen mij zo te pesten en kapot te maken.... Maar nu weet ik wel beter he ;) Wie het laatst lacht... Op 29 juni 2017 kwam mijn 3e interview uit. In die tijd was ik eindelijk wat rapper aan het afvallen en dat was te zien ook, ik was inmiddels al 20 kilo kwijt! In de tussentijd dat ik geïnterviewd werd, kreeg ik contact met meerdere mensen, ik werd gecontacteerd door Stichting Overgewicht NL en ik deed mee aan kleinere projecten en deed mijn verhaal voor verschillende studies en onderzoeken. Dit was echt onwijs gaaf om te doen. Door Stichting Overgewicht NL kwam ik in contact met de mensenbieb, hier kon je als levend boek uitgeleend worden aan mensen dat geïnteresseerd zijn in jou verhaal. Dit was leuk om te doen maar helaas was er wel weinig animo voor. RTVNH was er ook bij om het vast te leggen voor mijn 4e interview en dit vond plaats op 12 november 2017. Op 3 mei vond er een belangrijke dag voor mij plaats. Op deze dag voltooide ik het intensieve traject bij de Nederlandse Obesitas Kliniek. In een half jaar tijd was ik 30 kilo kwijt en ik kreeg voor mijn inzet een mooi aandenken mee naar huis, een beeldje van een slank persoon dat uit een obesitas lijf wordt bevrijdt. Dit mooie beeldje staat nog steeds op mijn kamer te pronken als aandenken wat ik allemaal behaald heb en vanwaar ik gekomen ben. Een hele lange tijd heb ik niks van mij laten horen omdat er bijna niks te melden viel. Op 17 mei 2018 kwam RTVNH terug voor mijn 5e interview, ook wel de grote finale! Ik was een jaar verder inmiddels en 46 kilo lichter. Wat een getal en wat was ik toen al slank. Dit moest gevierd worden en zelfs de verslaggeefster herkende mij niet meer. Een nieuw belangrijk moment van de afgelopen 3 jaar was 3 januari 2019. Dit jaar dus nog. Hier begon ik mijn 1e stap naar een aanvraag voor een buikwandcorrectie. ik ben dit jaar officieel stabiel in gewicht en ik mocht daarom een aanvraag gaan doen via NOK. Maar toen kwam er een tussenstop voor mijn aanvraag voor een BWC. Op 4 april 2019 ben ik namelijk geëmigreerd naar België dus ging mijn afspraak in het MCA niet door. Wat ik nu niet erg meer vind haha. Nou eenmaal gesetteld en op t gemak geraakt hier in België, ben ik op 6 augustus 2019 een nieuwe aanvraag gaan doen voor een buikwandcorrectie maar ditmaal hier dus in België. Ik maakte een afspraak in het Az Sint-jan campus Henri Serruys te Oostende. Helaas voelde ik mij totaal niet op mijn gemak bij deze vrouwelijke arts dus na wikken en wegen, koos ik ervoor om een second opinion aan te vragen in het AZ sint-jan te Brugge bij dokter de Frene. Dit is echt een ontzettend fijne man en legt ook alles heel goed uit. Op 27 september had ik dus eindelijk mijn second opinion gesprek bij dokter de Frene in Brugge. Ik kreeg te horen wat het mij zou gaan kosten naast een klein deel van de verzekering en ik kreeg te horen wat er operatief verwijderd gaat worden. Ik kon ook meteen een datum laten vastleggen. Ik koos in mijn enthousiasme voor 3 januari 2020 als operatie datum, wetende dat ik als de sodemieter 3500 euro bij elkaar moest sparen... lastig lastig lastig. Maar op 2 december keerde ik terug naar Brugge voor, wat eigenlijk mijn pre-operatieve screening had moeten worden, een gesprek met de voor mij emotionele mededeling dat ik helaas mijn operatie moest uitstellen want ik kon het laatste deel van die 3500 euro net niet bij elkaar krijgen.. lullig he maar oke een nieuwe datum werd vastgelegd. Nou dat is mijn afgelopen 3 jaar in een nutshell en nu is het alweer bijna tijd voor een nieuwjaar.. 2020.. het jaar dat ik eindelijk in 3 jaar tijd, 2 operaties achter de rug zal hebben en dat ik in 3 jaar tijd, gewicht en mijn huidoverschot weg kan laten nemen wat ik er in zo'n 16 jaar aan heb weten te snaaien en helaas ziek ben geweest (want vergeet niet, ik ben mede door medische dingen een obese persoon geworden!) Ik heb een tof jaar achter de rug maar ik heb het ook wel mentaal zwaar gehad. Ik heb stress gehad door de emigratie waardoor ik nog eens extra 6 kilo kwijt ben geraakt, ik kon mijn draai hier totaal nog niet vinden, het werd me moeilijk gemaakt door de regeltjes hier en ik kende natuurlijk helemaal niemand hier. Nu, Nu ben ik op een goede plek, ik heb soms nog moeite maar ik voel me hier thuis en ik heb leuke mensen leren kennen, sommige alleen online maar ook mensen van online die ik ontmoet heb, waar ook weer vriendschappen uit zijn gegroeid. Lieve Vlaamse vrienden, dank jullie wel dat ik jullie heb mogen leren kennen in 2019 en ik hoop jullie allemaal in 2020 in goede gezondheid terug te zien of te horen! Lieve mensen fijne jaarwisseling en een gezond, gelukkig, liefdevol en spetterend 2020 gewenst! Fijne jaarwisseling en mijn volgende blog zal op 3 januari 2020 hier weer in volle glorie op staan :D Xx Simone

Buikwandcorrectie kort uitgesteld😔

Hoi allemaal, Mannekes mannekes wat een teleurstelling helaas weer. Wat is er gebeurd.... Dat ga ik je nu vertellen. Vandaag ben ik weer naar het AZ Sint-Jan in Brugge geweest voor pre-operatieve screening omdat ik 3 januari 2020 geopereerd zou worden. Ja je leest het helaas goed, zou... Helaas ben ik er vorige week achter gekomen dat ik niet optijd het volle bedrag van 3500 euro bij elkaar kon krijgen voor eind december. Hoe zuur is het dat ik precies zo'n 750 euro te kort kom... Voor mijn doen is dat zeer zuur maar het is even niet anders, mijn ouders en een paar familieleden zetten tot mijn grote dankbaarheid alles op alles om mij te helpen het bedrag bij elkaar te krijgen! Helaas loopt de voor mij opgezette crowdfunding totaal niet maar toch wil ik een vriendin van mij en een collega van mijn vader heel erg bedanken voor 't bedrag op m'n crowdfunding! Alle beetjes helpen dus ik ben jullie echt zeer dankbaar💋 Helaas maar met andere woorden, ik heb in plaats van mijn pre-operatieve screening vandaag, wel een gesprek gehad met mijn chirurg om m'n operatie datum helaas te moeten verzetten. Gelukkig voor mij is dat maar 28 dagen later. Mijn nieuwe operatie datum is 31 januari 2020 geworden! De arts heeft foto's van mijn buik genomen vandaag en alles vastgezet voor de operatie. Op 3 januari krijg ik nu mijn pre-operatieve screening en zal dan hoogstwaarschijnlijk bloed moeten laten afnemen en ik vermoed ook naar de cardioloog voor een hartfilmpje misschien maar sowieso maar de anesthesioloog. Wat is er nu vastgezet: op 31 januari 2020 moet ik mij om 9 uur aanmelden en zal ik worden opgenomen voor 2 tot 3 dagen in het ziekenhuis. Ik zal met meerdere mensen op een kamer liggen en ik heb 2 voorschriften gehad, 1e voor thuisverpleging als ik ontslagen wordt uit 't ziekenhuis (ik moet weer prikken krijgen tegen trombose) en de 2e zijn alle voorzorgsmaatregelen zoals verband en ontsmettingsmiddel voor wondverzorging maar ook moet ik 3 dagen voor de operatie al douchen met neutrale zepen zodat ik minder makkelijk complicaties kan krijgen (let op, dit betekent natuurlijk niet dat ik geen complicaties kan krijgen). Verder heb ik vragenlijsten voor de anesthesioloog mee gekregen om in te vullen en informatieve folders wat ik kan gaan verwachten! In de week van 20 tot 26 januari moet ik de betaling overmaken aan het ziekenhuis en dan is het inorde en gaat het eindelijk gebeuren! Een platte buik doormiddel van liposuctie van maag en taille streek, reven van m'n buikspieren, buikwandcorrectie en navel verplaatsing. Dit is even een tegenslag maar het gaat nog steeds gebeuren. Vanaf nu nog 59 dagen tot ik eindelijk mijn jeugd van leeftijd 6 jaar tot nu, 22 jaar, kan gaan afsluiten en vanaf hier eindelijk mijn volwassen leven verder kan oppakken en mijn laatste beetje onzekerheid terug kan winnen🥰 Lieve mensen dit is een officiële bekendmaking van mij: het einde voor mij is in zicht en dit betekend dat ik besloten heb dat er officieel nog 6 blogs op de planning staan, mijn eindejaars blog op 31 december 2019! En daarna zowel 3 januari 2020 en de grote dag 31 januari 2020 (of later, hangt ervan af hoe ik me dan voel natuurlijk😜) de laatste 3 blogs ga ik nog laten weten wanneer deze erop komen! Ik hou jullie op de hoogte en ik ben 31 december 2019 terug met het jaaroverzicht! Xx simone

Onverwachts goed nieuws!!!

Lieve allemaal, Zoals jullie vorige week op m'n Facebook hebben gelezen, had ik een afspraak gemaakt in het AZ Sint-Jan Brugge. Deze zou plaats vinden op 30 december 2019 bij dokter de Frene. Ik heb het kort even stil weten te houden maar afgelopen woensdag 25 september 2019 ben ik terug gebeld door 't ziekenhuis in Brugge. Of ik interesse had om eerder te komen omdat er een consult vrij was gekomen. Ja natuurlijk maar wanneer dan, nou vandaag dus vrijdag 27 september om 17.15 uur! Ik ben zojuist thuis gekomen van het consult met dokter de Frene! Oh deze man was zo vriendelijk, ik voelde me volledig op m'n gemak en hij heeft alles heel goed uitgelegd. Deze dokter wil wel hetzelfde doen als de arts in Oostende, dus een bikini lijn incisie maken. Daarnaast is er dus een rectus diastase bij mij geconstateerd, dit houdt in dat mijn buikspieren dus uitelkaar getrokken zijn, deze worden dus terug aan elkaar gereefd. Ook gaat hij op 4 plekken liposuctie uitvoeren, boven m'n navel en bij m'n heupen. Als laatste wordt m'n venusheuvel ook meegelift omhoog en krijg ik een nieuwe navel. Al met al zal er een pak weggehaald worden, zo'n 2 a 3 kilo! Ik zal ook 2 tot 3 dagen in 't ziekenhuis moeten verblijven waarvan de 1e nacht met een katheter. Ik krijg daarbij een buikband om en ik moet thuisverpleging hebben in verband met m'n nieuwe navel. Alles is geregeld qua zorgverzekering en alles is netjes akkoord en in orde. Deze operatie in Brugge wordt helaas maar half vergoed door de verzekering zoals een stukje remgeld, dit heeft te maken voor hospitalisatie met 1 persoons of 2 persoons kamer. Dan is er ook een deel dat ik zelf moet betalen, een stuk dat sowieso niet vergoed wordt en dat zal een bedrag zijn van 3500 euro. Hoe dan ook ik heb met m'n ouders afgesproken dat wat er vandaag ook voor uitkomst operatie zou komen, dat ik het meteen in gang ga zetten in verband met verzekering (wat nu niet nodig blijkt te zijn) maar dat heb ik dus gedaan! DE OPERATIE DATUM IS VASTGELEGD EN IK WORD Op VRIJDAG 3 JANUARI 2020 GEOPEREERD! 2 december 2019 ga ik nog een keer terug om alles gereed te maken voor de operatie :D Tranen van geluk rolde over m'n wangen! Eindelijk kan ik het gaan afsluiten aan het begin van 't nieuwe jaar! Er is inmiddels een crowdfunding opgezet door m'n naasten met mijn persoonlijke verhaal, helaas kan ik deze niet delen via hier maar de crowdfunding is te vinden op m'n Facebook of via getfunded.nl Dit wordt voor mij een gelukkig Nieuwjaar en dit is m'n laatste gevecht tot 3 januari 2020 IK KAN MN GELUK NIET OP! mijn eerst volgende blog zal op 2 december zijn en hou m'n Facebook pagina in de gaten moest er een update volgen. Tot dan Xx Simone

Keuzes, beslissingen en prioriteiten...

Hey allemaal, Tis weer tijd voor een nieuwe update. De laatste keer had ik een afspraak bij een plastisch chirurg voor een buikwandcorrectie. Helaas moest ik eerst uitzoeken hoe het nu zat met m'n zorgverzekering. Nou ik heb 't uitgezocht en dacht ik het niet... Ik was al die tijd dat ik hier in België woon, gewoon niet verzekerd. Wat bleek nu na heel wat heen en weer bellen, ze zijn m'n inschrijving kwijtgeraakt tijdens het toesturen voor verwerking😭🤦🏼‍♀️. Pfffff. Oké nou ik opnieuw inschrijven en ik wacht nu nog steeds op de brief dat alles in orde is... Oké ik kan ermee leven, iedereen maakt wel eens fouten want dat is menselijk. Ik moest toch nog nadenken. Dit omdat ik ook niet zeker was on het in Oostende te laten doen maar misschien second opinion in Brugge! Die keuze heb ik inmiddels gemaakt: zodra m'n mutualiteit in orde is ga ik een afspraak maken in Brugge! Eens zien wat ze daar adviseren hoe ze de operatie willen gaan aanpakken. Vergelijken kan geen kwaad. Staat de second opinion me ook niet aan kan ik altijd nog naar Gent of Antwerpen maar dat is toekomst muziek. Met andere woorden staat m'n buikwandcorrectie opnieuw op een laag pitje althans dat dacht ik. De voorkeur ligt nu om rond het 1e kwartaal van 2020 geopereerd te worden want dan ik het komkommertijd en dan heb ik m'n keuze goed kunnen maken, is alles in orde en kan of heb ik het geld bij elkaar.. Maar nu komt het: Ik ben weer opnieuw aan het afvallen😲😲 ehmmmm niet geheel de bedoeling want ik was eindelijk meer dan een jaar stabiel. Sinds de emigratie 5 maanden geleden tot nu ben ik terug 7 kilo! Afgevallen. Inmiddels staat de totaal teller op officieel -51.4 kilo afgevallen. Begrijp me niet verkeerd want ik ben natuurlijk super super enthousiast dat ik bijna de 79 kilo ga zien. Dat is al meer dan 10-12 jaar geleden dat ik dat getal gezien heb😱😱. Opzich is het normaal dat ik terug afval, k wist ook dat dit kon gebeuren maar hiermee maakt het m'n aanvraag naar een buikwandcorrectie wel lastig omdat je stabiel moet zijn. Maar oké ik val liever nu nog af voor de operatie dan andersom anders zit ik straks opnieuw terug met huidoverschot! Oei oei oei, wat m'n titel van deze blog ook zegt: keuzes, beslissingen en prioriteiten! M'n toekomst ligt ineens helemaal voor me open. Nooit verwacht dat dit allemaal in 1x op me af zou komen. Ik sta voor m'n eigen geluk, voor een paar lastige keuzes, allemaal te maken met mijn toekomst. Alle ballen hoog houden is moeilijk maar ik heb voor hetere vuren gestaan en ik heb inmiddels wel geleerd dat ik wel kan multitasken alleen niet alles tegelijk kan hebben.. M'n keuzes en prioriteiten hou ik nog even voor mezelf maar zodra ik eruit ben😏😏 laat ik het jullie zeker weten😉. Voor zover mijn persoonlijke en mentale ontwikkeling, vind ik het redelijk goed gaan! Ik ben voor het eerst in een openbaar zwembad in m'n nieuwe tankini en high waist broekje gaan zwemmen! Mannekes is ben zo trots op mezelf. Dit was ja voor mij toch wel een grote stap want ik heb mezelf echt laten zien! Tuurlijk in je hoofd gaan alle scenarios wel spelen en ik keek toch om me heen of mensen naar me keken... Wat bleek nou, K HAD M'N BRIL NIET OP DUS ZAG TOCH NIKS😂😂😂 problem solved hahaha. Daarnaast heb ik mezelf tot voor paal gezet want ik ging keihard onderuit op de wildwaterbaan 😒😒 ach ja, sta ik weer goed op de kaart! K ben voornamelijk nu nog onzeker als ik naar mezelf kijk in ondergoed maarja dat gaat ook steeds beter omdat ik steeds slanker wordt maar m'n buik wel ook steeds meer gaat hangen😅 thank God voor corrigerend ondergoed🙏 Op de vraag hoe het met de aandacht van de mannen richting mij gaat... 😉😉😉 Daar is het te vroeg voor om er iets over te zeggen en verdere uitspraken doe ik er niet over😏😏 hahaha En daarmee sluit ik deze update weer af 😜 Zodra ik weer meer weet over de zorgverzekering horen jullie weer van mij! Xxx Simone😘