Hoi allemaal,
Wat was het spannend afgelopen week. Dinsdag had ik de intake in het ziekenhuis waar ik de operatie onderga. Ik werd binnen geroepen door de obesitas verpleegkundige en werd in een kamertje gestopt. Kort daarop kwam de arts-assistent chirurgie die een aantal dingen met mij doornam, wat ik eigenlijk al wist, maar mijn ouders zaten er deze keer bij. Ik vind het belangrijk dat mijn ouders ook dingen horen van de artsen zelf in plaats van mij alleen. Op dit moment gaan we ervan uit dat ik gewoon een Gastric Bypass krijg in plaats van een Gastric Sleeve. Aan het einde van het gesprek zei de assistent nog dat hun team er wel alles aan zou doen om mij terug te krijgen mocht mijn hart ermee stoppen. Toch best wel vreemd om te horen haha. Zelf heb ik gezegd dat als ik een kasplantje zou worden, dat ze me dan mochten laten gaan. We gaan er natuurlijk vanuit dat dit alles niet gebeurt maar ze moeten je er wel naar informeren. Na het gesprek kwam de obesitas verpleegkundige nog even langs om mij uit te leggen waar ik allemaal heen ging na deze gesprekken. Ook vertelde ze mij dat ik ongeveer begin mei geopereerd zal worden. Voor mij wel even een baalmoment omdat ik het wel even wat eerder had verwacht en ik wacht al zolang voor de volgende stap in dit traject.
Goed na het gesprek liep ik meteen door voor een hartfilmpje. Ook daar werd ik in een kamertje gezet tot ik werd geroepen door de cardioloog. Het duurde niet zo heel lang voor ik klaar was maar blijkbaar was ik wat onrustig ofzo daardoor kwam de cardioloog naar mij toe om te zeggen dat ik me nog meer moest ontspannen. Nou mijn bloeddruk schoot omhoog want ik dacht dat er iets mis was. Gelukkig was dit niet het geval. Ik mocht weg en door naar de volgende.
Naar de anesthesist. Ik had in de tussentijd al een mega vragenlijst ingevuld met medicatie en voorkomende ziektes in de familie, je weet het wel, het gebruikelijke. Deze vragenlijst nam ze met me door en ze legde mij uit hoe het zal gaan voor de operatie. Ik zei wel duidelijk dat ik wakker wilde worden want dat is logisch haha. Mijn oma heeft ooit te weinig narcose gehad en maakte de operatie mee en daarna hebben ze haar teveel gegeven en toen werd ze moeilijk wakker. Ik zei dus gewoon dat ik wakker wil worden. Het was een goed gesprek en mijn bloeddruk, hart en longen werden ook nog even gecontroleerd dus alles was goed en ik mocht gaan bloed prikken.
Ja je hoort het goed, bloedprikken. Noem de naam Simone en je denkt meteen aan bang voor naalden hahaha. Tegenwoordig laat ik ze allemaal bloed afnemen via mijn hand. Dat gaat tenminste goed in plaats van altijd verkeerd prikken en roeren in je aderen. Mij niet gezien dus gewoon in mijn hand als het kan. Gelukkig ging het ook meteen goed tijdens het prikken ondanks ze niet wilde luisteren en de naald in mijn pols wilde prikken haha. ECHT NIET. Pak maar mijn andere hand a.u.b. Na anderhalf uur in het ziekenhuis te zijn geweest mocht ik weer naar huis toe. Op 12 april heb ik een bel afspraak met de verpleegkundige voor een papieren opname.
Nou en toen was het alweer donderdag. Vandaag hadden we eerst de diëtiste. Het eerste half uur moesten we even wat ''frustraties'' kwijt over de intake bij het RKZ. Bij sommige van ons wist links niet wat rechts deed dus dat moesten we even recht zetten. Aangezien we maar een uur hadden moesten we dus het laatste half uur nog flink wat info erdoorheen proppen. We kregen vooral voedingsrichtlijnen mee voor de week na de operatie en de maanden, jaren daarop. 2 grote boeken vol info dus. We hebben het ook over suikers gehad welke wij wel en niet mogen hebben. Deze sessie was dus alweer vrij snel voorbij.
Meteen daarop hadden we de bewegingsdeskundige. We namen eerst wat theorie door over de voor en nadelen van passief en actief bewegen. Kort daarop gingen we meteen aan de slag en speelde we spel ring-hockey. Wat was dit grappig en intensief zeg. Ik lag krom van het lachen. Extra beweging dus hahaha. Maar wat ik zei het was ook wel intensief. Ik zweette als een otter, niet normaal. Wel jammer dat we sport het 2e uur hadden want nu moesten we nog bezweet een uur bij de psycholoog zitten.
Bij de psycholoog hebben we niet zo ontzettend veel besproken maar meer over wat voor sporter/beweger je was. Verder hebben we wat huiswerk mee gekregen en dan gaan we alweer naar de laatste sessie voor de operatie!!! Het begint te kriebelen, de spanning komt omhoog en er gaat nu wel heel veel door je hoofd maar we gaan er nog steeds voor!!
Dit was mijn update weer voor vandaag. Volgende week donderdag lezen jullie weer van mij met op het programma aankomende dinsdag een info-avond met ervaringsdeskundige die de operatie al hebben gehad en donderdag de laatste sessie. Tot volgende week!! Xxx
Geen opmerkingen:
Een reactie posten