Foei Simone! en de controle.

Hallo iedereen,

Afgelopen week was weer een rustige week. Dit betekend ook dat ik weer een korte blog schrijf vandaag. Ik blijf elke donderdag schrijven alleen vanaf vorige week hoeven we om de week naar de Obesitas Kliniek. Ik ben deze week dus niet geweest maar volgende week ga ik weer wel.

Helaas staat het afvallen op een laag pitje. Ik heb met mezelf afgesproken om niet meer op de weegschaal te staan tot 1 juni omdat ik anders bang ben dat ik teleurgesteld raak en dat heeft een demotiverend effect op mij. Ik ben namelijk al 4 ons aangekomen, toen weer 3 ons afgevallen en toen weer 3 ons aangekomen. Vet balen maar we gaan gewoon door en het gaat hartstikke goed. Ik hou nog steeds alles binnen en ik ben al af en toe stiekem mee aan het snoepen met ''slecht'' eten.

Ik doe het elke dag netjes en gezond dus ik vond het tijd dat ik mijn cravings waar mocht maken want na mijn operatie had ik onwijs zin in een patatje oorlog😆. Afgelopen zondag was het dan zover. Ik kreeg mijn patatje oorlog. Jongens wat heb ik genoten. Ik heb ook een kroket gegeten. Ik mocht deze niet in z'n geheel vanwege de paneermeel, maar Simone is slim want ik mag wel de ragout... Dus ik ging de kroket lekker uitlepelen. Och wat was het lekker allemaal. Jammer genoeg was zondag ook een dag dat ik na mijn diner geen seintje kreeg dat ik vol zat. Ik overat me dus en kon linea recta door naar het toilet met een emmertje. Ik kreeg het er weer niet uit dus dan maar hopen dat het snel over ging en ja hoor het ging al gauw weer goed.

Stiekem heb ik ook al een heel klein gebakje gegeten maar ik kies ervoor om dan niet en - en te doen maar of - of. Ik heb ervan genoten en ik was hiervan niet aangekomen. Maar goed ik kan er nu weer even lekker tegenaan tot 1 juni en dan stap ik bij de kliniek op de weegschaal. Mijn kilo's zijn wel verminderd want ik was 6.6 kilo afgevallen en nu heb ik de 7.2 gehaald. Ik ben nog steeds trots en ik zie de centimeters er ook afvliegen. De diëtiste zei net zoals mijn groep dat ik niet te veel naar de weegschaal moet staren. Ze zei: ''let maar op, over een half jaar ben je 30 kilo kwijt.'' Ik blijf er zeer positief over.

Afgelopen dinsdag voor 10 minuten in het RKZ geweest. De verpleegkundige voelde even aan mijn wondjes en ze zagen er perfect uit. De bultjes die ik in mijn littekens voel is wat vet dat is mee gehecht. Ik kreeg te horen dat ik voorzichtig mag gaan zwemmen en mag gaan fietsen. Ze vroeg ook hoe het ging met eten en drinken. Dat gaat allemaal goed en ik ben dus officieel van mijn diabetes type 2 af. Dit is wel echt een doorbraak net zoals het feit dat ik weer vruchtbaar ben en weer zelf kinderen zou kunnen krijgen. Het ziet er mooi uit voor me in de toekomst. Ik heb totaal geen spijt en kan niet wachten tot ik slank ben.

Vandaag ben ik er ook achter gekomen wat er gebeurd als ik een te grote hap niet goed gekauwd heb en meteen doorslik. Ja het blijft hangen in je slokdarm en het gaat steken. De hap moest er dus uit. Daar gingen we weer. Haar elastiekje in en hobbelen naar het toilet. Het klinkt misschien walgelijk maar ik kan geen maaginhoud meer spugen maar het is slijm geworden. Gelukkig kwam het er netjes en snel uit en kon ik daarna rustig mijn eitje opeten en die bleef netjes op z'n plek waar die hoort.

Dit was het weer voor vandaag. Volgende week ben ik weer bij de kliniek en dat zal ik volgende week weer vertellen. Bedankt voor het lezen voor de gene die me nog trouw volgen. Xxx