Eindejaarsblog: Terugblik op de afgelopen 3 jaar

hallo iedereen, Het is weer zover, de laatste dag van het jaar 2019 en er is ook alweer een decennium voorbij. Wat gaat de tijd snel he! In 2017 begon ik met een eindejaarsblog, hierin stond een filmpje van hoe mijn jaar toen verlopen was omdat ik in dat jaar mijn maagverkleining heb gekregen. In 2018 ben ik totaal vergeten een eindejaarsblog te maken dus ik vond het weer eens tijd voor een eindejaarsblog. Ik ben deze blog al even aan het voorbereiden geweest door op klad wat belangrijke punten op te schrijven. Niet zomaar belangrijke punten maar belangrijke punten uit mijn afgelopen 3 jaar. Ik doe dus een kleine throwback naar de afgelopen 3 jaar :P Weten jullie het nog? in Januari 2017 had ik mijn 1e interview met RTVNH. Ik reageerde op een poll over kinderen en een maagbandje en ineens werd ik door hun gecontacteerd voor een telefonisch interview wat diezelfde dag nog op hun site zou verschijnen. Terwijl het telefonische interview verscheen als tekst op hun site, zat ik met mijn gezicht recht in de lens van een camera te kijken want ze wilde er ook nog een filmpje bij. Zo is het balletje gaan rollen en ik wist niet dat ik uiteindelijk een eigen mini documentaire zou krijgen. op 23 februari 2017 maakte ik deze blog aan. Dit was puur voor familie en vrienden zodat ik hen in 1x kon bereiken over hoe mijn gevecht naar een nieuwe toekomst zou vergaan. Uiteindelijk is deze blog uitgegroeid tot een begrip in Nederland en wordt mijn blog zelfs als informatief gezien voor mensen die in het zelfde schuitje zitten als ik of mensen die er zelf over aan het denken waren een maagverkleining te ondergaan. In de tussentijd had ik groepssessies maar op 21 april 2017 was het dan zover. Mijn grote dag van de operatie. Dood nerveus was ik en oh oh oh wat had ik de eerste paar dagen spijt van mijn keuze vanwege de aanhoudende hoofdpijnen dat ik had. Ik heb nooit durven dromen dat ik diezelfde week al zo'n 6 kilo kwijt was. Op 22 mei 2017 kwam mijn nieuwe interview met RTVNH uit. Deze was nog voor mijn operatie opgenomen in volle glorie van 132.6 kilo dat ik toen nog woog. Wat zag ik eruit. In de spiegel had ik nooit door dat het er zo erg uit zag. Nu zag ik pas op tv met eigen ogen, hoe andere mensen mij dagelijks zagen. Dit neemt natuurlijk niet weg dat dit een reden was voor mensen mij zo te pesten en kapot te maken.... Maar nu weet ik wel beter he ;) Wie het laatst lacht... Op 29 juni 2017 kwam mijn 3e interview uit. In die tijd was ik eindelijk wat rapper aan het afvallen en dat was te zien ook, ik was inmiddels al 20 kilo kwijt! In de tussentijd dat ik geïnterviewd werd, kreeg ik contact met meerdere mensen, ik werd gecontacteerd door Stichting Overgewicht NL en ik deed mee aan kleinere projecten en deed mijn verhaal voor verschillende studies en onderzoeken. Dit was echt onwijs gaaf om te doen. Door Stichting Overgewicht NL kwam ik in contact met de mensenbieb, hier kon je als levend boek uitgeleend worden aan mensen dat geïnteresseerd zijn in jou verhaal. Dit was leuk om te doen maar helaas was er wel weinig animo voor. RTVNH was er ook bij om het vast te leggen voor mijn 4e interview en dit vond plaats op 12 november 2017. Op 3 mei vond er een belangrijke dag voor mij plaats. Op deze dag voltooide ik het intensieve traject bij de Nederlandse Obesitas Kliniek. In een half jaar tijd was ik 30 kilo kwijt en ik kreeg voor mijn inzet een mooi aandenken mee naar huis, een beeldje van een slank persoon dat uit een obesitas lijf wordt bevrijdt. Dit mooie beeldje staat nog steeds op mijn kamer te pronken als aandenken wat ik allemaal behaald heb en vanwaar ik gekomen ben. Een hele lange tijd heb ik niks van mij laten horen omdat er bijna niks te melden viel. Op 17 mei 2018 kwam RTVNH terug voor mijn 5e interview, ook wel de grote finale! Ik was een jaar verder inmiddels en 46 kilo lichter. Wat een getal en wat was ik toen al slank. Dit moest gevierd worden en zelfs de verslaggeefster herkende mij niet meer. Een nieuw belangrijk moment van de afgelopen 3 jaar was 3 januari 2019. Dit jaar dus nog. Hier begon ik mijn 1e stap naar een aanvraag voor een buikwandcorrectie. ik ben dit jaar officieel stabiel in gewicht en ik mocht daarom een aanvraag gaan doen via NOK. Maar toen kwam er een tussenstop voor mijn aanvraag voor een BWC. Op 4 april 2019 ben ik namelijk geëmigreerd naar België dus ging mijn afspraak in het MCA niet door. Wat ik nu niet erg meer vind haha. Nou eenmaal gesetteld en op t gemak geraakt hier in België, ben ik op 6 augustus 2019 een nieuwe aanvraag gaan doen voor een buikwandcorrectie maar ditmaal hier dus in België. Ik maakte een afspraak in het Az Sint-jan campus Henri Serruys te Oostende. Helaas voelde ik mij totaal niet op mijn gemak bij deze vrouwelijke arts dus na wikken en wegen, koos ik ervoor om een second opinion aan te vragen in het AZ sint-jan te Brugge bij dokter de Frene. Dit is echt een ontzettend fijne man en legt ook alles heel goed uit. Op 27 september had ik dus eindelijk mijn second opinion gesprek bij dokter de Frene in Brugge. Ik kreeg te horen wat het mij zou gaan kosten naast een klein deel van de verzekering en ik kreeg te horen wat er operatief verwijderd gaat worden. Ik kon ook meteen een datum laten vastleggen. Ik koos in mijn enthousiasme voor 3 januari 2020 als operatie datum, wetende dat ik als de sodemieter 3500 euro bij elkaar moest sparen... lastig lastig lastig. Maar op 2 december keerde ik terug naar Brugge voor, wat eigenlijk mijn pre-operatieve screening had moeten worden, een gesprek met de voor mij emotionele mededeling dat ik helaas mijn operatie moest uitstellen want ik kon het laatste deel van die 3500 euro net niet bij elkaar krijgen.. lullig he maar oke een nieuwe datum werd vastgelegd. Nou dat is mijn afgelopen 3 jaar in een nutshell en nu is het alweer bijna tijd voor een nieuwjaar.. 2020.. het jaar dat ik eindelijk in 3 jaar tijd, 2 operaties achter de rug zal hebben en dat ik in 3 jaar tijd, gewicht en mijn huidoverschot weg kan laten nemen wat ik er in zo'n 16 jaar aan heb weten te snaaien en helaas ziek ben geweest (want vergeet niet, ik ben mede door medische dingen een obese persoon geworden!) Ik heb een tof jaar achter de rug maar ik heb het ook wel mentaal zwaar gehad. Ik heb stress gehad door de emigratie waardoor ik nog eens extra 6 kilo kwijt ben geraakt, ik kon mijn draai hier totaal nog niet vinden, het werd me moeilijk gemaakt door de regeltjes hier en ik kende natuurlijk helemaal niemand hier. Nu, Nu ben ik op een goede plek, ik heb soms nog moeite maar ik voel me hier thuis en ik heb leuke mensen leren kennen, sommige alleen online maar ook mensen van online die ik ontmoet heb, waar ook weer vriendschappen uit zijn gegroeid. Lieve Vlaamse vrienden, dank jullie wel dat ik jullie heb mogen leren kennen in 2019 en ik hoop jullie allemaal in 2020 in goede gezondheid terug te zien of te horen! Lieve mensen fijne jaarwisseling en een gezond, gelukkig, liefdevol en spetterend 2020 gewenst! Fijne jaarwisseling en mijn volgende blog zal op 3 januari 2020 hier weer in volle glorie op staan :D Xx Simone